artykuł

Zakończenie Kursu Fastryga 2017 — To nie jest kurs, który odkłada się na półkę

Relacja z zakończenia kolejnej edycji flagowego programu Fastryga — o tym, czego uczą się uczestnicy i co mówią po kursie.

W sobotę zakończyliśmy kolejną edycję naszego flagowego programu „Fastryga”. I chociaż kurs organizowany jest już od dobrych kilkunastu lat, to za sprawą uczestników każda edycja jest wyjątkowa — niepowtarzalna mieszanka osobowości i dynamika relacji sprawia, że każda „Fastryga” jest inna.

Czym jest Kurs Fastryga

Kurs „Fastryga” to 9 dwudniowych zjazdów oraz praktyki na letnich warsztatach terapeutycznych — gdzie uczestnicy mają szansę przetestować zdobytą wiedzę i umiejętności w pracy z dziećmi dotkniętymi zaburzeniami rozwojowymi i ich rodzinami.

Absolwenci zdobywają aktualną wiedzę o FASD i diagnostyce, o zaburzeniach więzi i neurorozwoju. Uczą się integracji sensorycznej, prowadzenia warsztatów, pracy z grupą. Uczymy całościowego spojrzenia na problem — od neurofizjologii, przez psychologię dziecka, po szeroki kontekst środowiskowy i historię życia.

Głosy uczestników

„Fastryga to zaledwie wierzchołek góry lodowej — uchyla drzwi i pokazuje, co za nimi jest, co sprawia, że interesujemy się tematem i kontynuujemy studiowanie go samodzielnie.”

„Otrzymujemy konkretne narzędzia, które pomagają zarówno zdiagnozować problem, jak i pomóc. Już sama diagnoza ma wielką wartość — problem staje się realny, obiektywny, a nie tylko teoretyczny. A w przypadku realnego problemu można podjąć realne działania.”

„To nie jest kurs, który się kończy i odkłada na półkę.”

„Czuję niedosyt. Mam głęboką potrzebę kontynuacji.”


Uczestnicy edycji 2017 wywodzili się z różnych środowisk: pracownicy ośrodków pomocy społecznej, wychowawcy placówek opiekuńczych, nauczyciele, a także rodzice wychowujący dzieci z FAS w rodzinach zastępczych i adopcyjnych. Już po zakończeniu kursu zapowiedzieli wzajemną współpracę i samodzielną organizację konferencji — najlepszy znak, że program spełnia swoje zadanie.